Inhoud midden
Belangrijkste inhoud
.De paviljoenen
Het paviljoen van het zien
De weg van de Romeinen verloopt met gedeeltelijk beschreven bodemplaten eerst in de richting van het paviljoen van het zien. Dan corrigeert hij een beetje zijn richting voordat hij zijn verloop over het veld voortzet.
In het pavilloen is het donker, zelfs zeer donker. Alleen door een groot prisma dringt licht en het vervreemde beeld van de omgeving naar binnen. Het veld. Hoe wij het heden zien. Het is rustig, men zou bijna kunnen zeggen vredig. Geen spoor van verwoesting en dood zoals 2000 jaar geleden. Om een voorgevoel te verkrijgen, moeten wij onze mening over deze plaats bewust veranderen ...
Het paviljoen van het horen
Eerst het doffe geruis van de marcherende soldaten. Dan wordt de gelijktonige maat onderbroken. Onrust. Bevelen, roepen, schreeuwen en steunen van de verwonden.
Vandaag is daarvan gelukkig niets meer te horen. Ook de herinnering daaraan is bijna vergeten. Wat verbindt ons met de mensen die hier elkaar lange tijd geleden bevochten en leden?
De gehoorbuis vangt het klankgeruis van de 21e eeuw op en versterkt het in het oor van de toehoorder. Men kan de buis op het bos richten of in de richting van het moeras. – Hoe voelde de legionair zich toen toen hij bemerkte dat er iets niet klopte, en ingespand probeerde elk verdacht geluid waar te nemen?
Het paviljoen van het vragen
Zoals gezegd 2000 jaar is een lange tijd. Wat gaat mij eigenlijk deze schermutseling van de oude Romeinen aan?
In ons land is er sinds vele decennia’s geen oorlog meer. God zij dank! Aan de andere kant is de oorlog overal. Uiterlijk s’avonds tijdens de nieuwsberichten op de televisie. Maar zo iets zoals het hier gebeurde, gebeurt toch niet meer. Of ... ?