Restauratie

Stabiliseren, niet mooier maken

Het werk van de restaurateur begint niet eerst in het laboratorium maar al vaak op de opgraving. Daar wordt de toestand van het behoud van de vondst beoordeeld. Aansluitend wordt besloten of het object door de opgravingstechnici mag worden opgeraapt en of er bijzondere veiligheidsmaatregels nodig zijn.

In het bijzonder werden de fragiele vondststukken »in zijn geheel« geborgen. Dat betekent dat ze niet volkomen vrij worden geprepareerd, maar samen met de omgevende grond geborgen en naar het laboratorium werden gebracht. Voor de stabilisatie kan het hele complex extra worden ingegipst.

In het laboratorium volgt het fijne werk. Eerst worden laatste resten van de aanklevende grond verwijderd. Dan volgt het vrijleggen van het antieke oppervlak van het vondststuk met gereedschap dat niet deelnemende toeschouwers iets aan een tandartspraktijk doen herinneren.

Metalen vondsten zijn vaak met een dikke corrosielaag bedekt waardoor de oorspronkelijke vorm niet meer is te herkennen. Kleine bronzen munten lijken dan eerder op onregelmatige stenen en een ijzeren spijker is een vormloze klomp.

Licht in de duisternis van de corrosie kunnen röntgenfoto’s van het vondststuk brengen. Hiermee kan men door de omgevende roestlaag »heen kijken« en in het binnenste de behouden metalen kern herkennen. Ook versieringen van andere metalen zijn duidelijk te zien.

Nu kan de storende roestlaag voorzichtig mechanisch of met kleine electroslijpkoppen worden verwijderd. Een afzuiginstallatie verwijdert tegelijk het fijne metaalstof.
Na de succesvolle vrijligging wordt dan beslist of een aanvullende stabilisatie van het oppervlak met chemische middelen noodzakelijk is. Na deze behandeling is het gevonden voorwerp geschikt, om ofwel in het magazijn te verdwijnen of voortaan voor de museumbezoekers te glanzen.

Het doel van de restauratie is het behoud van het gevonden voorwerp en het vermijden van verdergaande corrosie. Het verfraaien van het voorwerp is daarentegen niet voorgezien alhoewel de vondsten na het bezoek in het laboratorium van de restaurateur er in de regel veel beter uitzien dan in de toestand van de vondst.

Om het verdergaand verval duurzaam te stoppen, worden de museumvoorwerpen in geklimatiseerde vitrines of magazijnkasten bewaard. Alleen zo kunnen optimale omstandigheden voor het bewaren zekergesteld en een tweede verlies van het pas geborgen voorwerp worden verhinderd.