Font size

De Architektuur

Zelfbewuste architectuur in de dienst van de geschiedenis

De museumarchitectuur van het architectbureau van Anette Gigon en Mike Guyer uit Zürich is twijfelloos een architektonisch kunstwerk en het stelt zich zelf toch niet in het middelpunt maar past zich helemaal aan de plaats van zijn geschiedenis aan. Men zou kunnen denken dat het de stemming van deze plaats in een duidelijke vorm vertaalt.

De compacte kubus is met staalplaten bedekt waarvan het oppervlak met roest is overdekt. Deze veranderingen door natuurlijke corrosie en de roestrode kleur van het gebouw voegt zich als het ware als een organisme in het omgevende landschap en brengt zo de verbinding met zijn geschiedenis tot stand. De machtige staalplaten ademen gelijktijdig een sterkte uit die de krachten die zich in het oorlogsgebeuren 2000 jaar geleden op deze plaats ontwikkelde, in niets onderdoen. - Of verheft zich het bouwwerk dat zich als een dier dicht aan de bodem schijnt te vlijen tegen de aanstormende kracht van het Romeinse leger dat een nieuwe provincie dreigde in te lijven?

Een verklaring is noch eenvoudig noch dringend noodzakelijk. Wie zich op de uitstralende werking van het museum- en parkgebouw inlaat, vindt misschien een andere toegang tot de ver achter ons liggende geschiedenis van de Varusslag van twee duizend jaar geleden.

Ook de architektonische elementen in het park van het museum - de drie paviljoenen, de staven van de wal en de voor het museum beginnende »Weg van de Romeinen« - willen door bezoeker individueel worden »veroverd«. De 40 meter hoge toren van het museum presteert voor een eerste overzicht al goede diensten ...